روایت های یک زندگی

ف ا ص ل ه

چهارشنبه, ۱۱ بهمن ۱۳۹۶، ۰۱:۴۳ ب.ظ

حالم داره به هم میخوره از این وضعیت :(

فقط یه چیزی بگم ..

هیچوقتِ هیچوقت به دوتا فرزند اکتفا نکنید.

که وقتی بزرگ شدن و مستقل، تنها بمونید.

و انتظار داشته باشید اغلب اوقات کنارتون باشن.

باور کنید اون ها هم زندگی شخصی خودشون رو دارن!

بخصوص این که در ارتباط گرفتن با اون ها هم ضعیف عمل کنید .. حتی وقتی کنارتون هستن. 

و تا میان حرفی بزنن، سریع جبهه میگیرید :( و ذوق آدم کور میشه خب..

و کلی حرف دیگه..

چرا هیچکس به من حق نمیده؟؟

دلخورم.

  • ۹۶/۱۱/۱۱
  • بنتُ الهدی

نظرات  (۴)

بله صحیح است!
البته بعضی ها چهار پنج تا بچه دارن هم همین مشکل رو دارن و دلیلش تعداد بچه ها نیست دلیلش روابط ناصحیح و عدم شناخت جایگاه ها در زندگیه.
حالا این در مورد اقوام خودت بود یا همسرت؟
ان شالله خیلی زود درست میشه این چیزها نگران نباش  :)
پاسخ:
بله درسته.. البته اونایی که فرزند بیشتر دارن کمتر دچار این مشکل هستن.
خودم بیشتر !
ایشالا .. امیدوارم
میشه دوتای اولی که به یه سنی مثلا10 15 سال رسیدن
برای دوتای بعدی اقدام کرد :)

خوبه اینجور؟
پاسخ:
:|
حالا لازم نیست اینقدر هم فاصله بیفته !
خب اگه بدون فاصله هم باشن
چارتاشون با هم میرن :))

البته ویل دورانت میگه در این موقع باید زن و شوهر از اول عاشق هم بشن و از تنهایی لذت ببرن!؟ :)
پاسخ:
هرچندتا باشن میرن بلخره :|
منتها اگر تعداد فرزندان بیشتر باشه، امکان رفت و آمد بیشتری هست.
قبول ندارم این حرف جناب ویل دورانت رو ! عاشق بودن یه بحث، این یه موضوع دیگه ست.
:)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">